مهـرماه ۱۳۸۷                                                                             .     .     .

 

 

 

    مــهـر را

 

    به مِـهـرت اِی نهــال ِ ایســتا

 

    ســـبـز می دارم ...

 

    چـرا که  جـــوانه  کـوچکِ  مـن  نیــز،

 

    ز بـــازوان ِ گـران اَت

 

    بـه  " رَنگ "  نشـســتـه ...

 

 

 

    مـِـــهر را

 

    به  زلالی ِ نگاهت اِی چَـشـــمهای آشــنا!

 

    دستــهای اَمــن!

 

    گــــرم  می دارم ...

 

 

 

    از فــــرازِ رگ هـای  حیــات ،

 

    در ســــایه سارِ اسـتــوارَت

 

    اِی  زانــــوان ِ زخـــمی ِ حمــایـت!

 

    هُـرمِ  نـفــَـسـت  را

 

    طنـیــن ِ کلامــت  را

 

    اِی  شـــاعـرِ غـریـب!

 

    دوســت  می دارم ...

 

    چــرا کـه  شکــــوفه  ســـُرخـم ،

 

    ز رَگ هـای  خـروشــان اَت

 

    بـه  رَنـگ  نشـســته ...

  

 

    مـــهـر را

 

    به مـهـرت  اِی  نهــال ایـســـتا!

 

    ســبـز می دارم ...