ید بیـضـا

 

 

 

 

همۀ بچه ها چشمشون به دست بابابزرگ بود که ببینن امسال رو می خواد اسکناس ِ چند تومنی عیدی بده!؟

صدای قورت دادن آب دهانشونو می شد شنید. بزرگترا بیخیال مشغول میوه و آجیلشون بودن اما، ذوق عیدی گرفتن از بابابزرگ و تصور اسکناسای رنگی، هوشــو از سر بچه ها برده بود. داشتن پیش پیش واسه اسکناسای عـیدی شـون نقشـه می کشیدن، تا اینکه بالاخره بابابزرگ دستشو برد سمت کت جادوییش. به دستش خیره شده بودن تا لحظۀ رو کردن اسکناسا برسه. نمی خواستن دیدن صحنۀ مهـیج ِ ظاهر شدن گوشۀ خوش رنگِ اسکناسا رو از لبۀ کت اش از دست بدن. نفسشون به شماره افتاده بود... تا اینکه یهو دستش یه تکونی خورد و چند تا دفترچه حساب بی ریخت آورد بیرون و با یه خندۀ موزیانه گفت: "هـا هـا... امسال یه سولپلیز دارم براتون! یه روز وقتی بزرگ شدین و بچه دار شدین دیگه نمی خواد نگران مَـسکن بچه هاتون باشین!"

                                       

                                                     

                                  .  .  .

 

 

 

 

 

  

             

 

 

 

                             سال نو مبارک